„Deszda? A co to takiego?” – pytały osoby niewtajemniczone, gdy scholiści umawiali się, o której „na deszdę” wyjeżdżamy. A oni wiedzieli, że tego się wytłumaczyć nie da (no chyba, że chodzi tylko o skrót: Dzień Skupienia Scholi Duszpasterstwa Akademickiego, w skrócie DSSchDA), ale sam skrót jeszcze nic nie znaczy – Deszdę po prostu trzeba przeżyć! 

Plan był prosty: samochód, sprzęt, trzech śmiałków, pole namiotowe w Kals am Grossglockner (czyli w Kals pod Grossglocknerem) i do boju!
Niestety jednego ustawić się nie da: pogoda (choć muszę przyznać, że usilnie z Babcią Irenką – moją prywatną świętą od pogody się staraliśmy, tzn. ona się starała, a ja ją o to prosiłem).