Święty Tomasz z Akwinu urodził się około 1225 roku w szlacheckiej rodzinie na zamku w Roccasecca. Gdy miał pięć lat został oddany przez rodziców do klasztoru benedyktynów na Monte Cassino (miał się tam uczyć, a nie zostać mnichem!!! - wtedy przyklasztorne szkoły były thebeściarskie).

Po dziesięciu latach wyjechał do Neapolu na uniwerek. Tam zetknął się z dominikanami i pismami Arystotelesa. Jako dziewiętnastolatek, ku oburzeniu całej rodziny, wstąpił do zakonu dominikanów. Pokrzyżował tym misternie układane wcześniej plany: miał wstąpić do benedyktynów i zostać opatem klasztoru na Monte Cassino (opat to był wtedy gość!! ważniejszy od biskupa nawet! a rodzinka Tomasza ambitna była i kasiore na spełnianie tych ambicji też mieli). Rodzinka Tomasza niewiele myśląc porwała go i uwięziła. Chcieli mu wybić z głowy te "bzdury o powołaniu i zakonnikach" (myśleli, że się zmarnuje u tych dominikanów). Ale Tomek był twardy i po paru latach (tak tak po paru latach dopiero!) udało mu się ich przekonać.
Po odbyciu nowicjatu rozpoczął studia na uniwersytecie w Paryżu u boku wielkiego mistrza Alberta.
W 1256 roku Tomasz został profesorem teologii w Paryżu. Wykładał również w Orvieto, Rzymie, Viterbo i Neapolu (fajnie miał co nie? tyle różnych pięęęknych miast zwiedził).
Duuuużo pisał. I jak mówię "dużo" to naprawdę mam na myśli, że dużo! Jego dzieła zajmują KILKADZIESIĄT opasłych tomów.
Pod koniec życia przeżył tajemnicze doświadczenie, po którym przerwał pisanie i nauczanie. Swemu oddanemu przyjacielowi zwierzył się, że wszystko, co napisał do tej pory, wydaje mu się słomą w porównaniu z tym, co mu zostało objawione.
Trzy miesiące później, w 1274 roku papież poprosił go o przybycie na II Sobór w Lyonie. Tomasz zmarł w drodze. Został kanonizowany 49 lat po śmierci, a w 1567 roku ogłoszony Doktorem Kościoła przez papieża Piusa V.

Święty Tomasz z Akwinu był jednym z najbardziej otyłych świętych. Pewnego dnia odwiedza go przyjaciel i patrzy, jak siedzi on nad całym talerzem mocno osolonych oliwek.
- Mistrzu - pyta - jak możesz zjeść tyle oliwek i to tak słonych?
- Widzisz - odpowiada przyszły święty, wskazując na swe ciało - by przyprawić tyle mięsa, potrzeba wiele soli.